Alles over chronische hyperventilatie

Alles over chronische hyperventilatie

Deel met de wereld
Facebook Twitter

Chronische hyperventilatie is een aandoening die steeds meer mensen treft.

Correct ademen is essentieel voor een goede lichamelijke en geestelijke gezondheid. Zonder een rustige, ontspannen ademhaling gaat er een hoop mis.

Op deze site vind je veel informatie over chronische hyperventilatie:

  • Hoe je chronische hyperventilatie vaststelt (De diagnose).
  • Waarom chronische hyperventilatie ontstaat (De oorzaken).
  • Welke symptomen bij chronische hyperventilatie horen (De gevolgen).
  • Hoe je het kan genezen (De behandeling).

Maar allereerst:

Wat is hyperventilatie?

ballonnen en chronische hyperventilatieHyperventilatie is te veel ademen ("hyper" is te veel, en "ventilatie" is ademen). Maar wat betekent dat te veel ademen in de praktijk?

Hoe je ademt hangt af van wat je op dat moment aan het doen bent. Zit je stil, dan behoor je klein en amper hoorbaar te ademen. Maar bij inspanning (bijvoorbeeld als je de trap oploopt) wordt de ademhaling vanzelf zwaarder. Dat mag ook omdat je lichaam dan meer zuurstof verbruikt en meer koolzuurgas maakt.

Hyperventilatie is daarom niet "zwaar ademen", maar:

     "Te veel ademen voor wat je op dat moment aan het doen bent".

Er zijn twee vormen van hyperventilatie: acute hyperventilatie (waarbij je tijdelijk veel te veel ademt) en chronische hyperventilatie (waarbij je voortdurende te veel ademt). Ze verschillen duidelijk van elkaar.

Acute hyperventilatie

Acute hyperventilatie is redelijk gemakkelijk te herkennen. Het ontstaat wanneer iemand het gevoel heeft te weinig lucht te krijgen, in paniek raakt en steeds zwaarder begint te ademen. Bij dergelijke hyperventilatie-aanvallen neemt de longventilatie enorm toe.

Uiteindelijk kan men de controle over de ademhaling helemaal kwijtraken.

Acute hyperventilatie kan een groot aantal (tijdelijke) klachten veroorzaken, zoals duizeligheid, tintelende vingers, moeilijk praten, tintelingen rondom de mond, hartkloppingen, pijn rondom het hart. Veel mensen die voor het eerst een serieuze hyperventilatie-aanval ervaren zijn  ervan overtuigd dat ze  doodgaan. Ambulance-personeel en de Eerste Hulp post van een ziekenhuis zijn dan ook goed bekend met acute hyperventilatie.

Chronische hyperventilatie

Chronische hyperventilatie betekent dat iemand voortdurend te veel ademt. Dus niet eventjes (bijvoorbeeld bij het opblazen van luchtballonnen), maar voortdurend. Dag en nacht.

Vroeger dacht men het je hierdoor zuurstofvergiftiging kreeg, maar tegenwoordig weet men beter: het belangrijkste probleem is dat de hoeveelheid koolzuurgas in het bloed daalt als je hyperventileert.

Dat is ook de reden dat mensen die last hadden van hyperventilatie-aanvallen vroeger vaak het advies kregen in een zakje te ademen. Dan verlies je minder koolzuurgas omdat je het weer inademt. 

De ontdekking van hyperventilatie: Da Costa

Eén van de eersten die aandacht had voor de vervelende gevolgen van hyperventilatie DaCosta - de arts die hyperventilatie ontdektewas de arts Da Costa. Rond 1870 onderzocht hij soldaten die in de Amerikaanse burgeroorlog gevochten hadden en een lange tijd onder grote stress gestaan hadden.

Deze ex-soldaten vertoonden een groot aantal klachten (zoals aanvallen van intense angst, duizeligheid, ademnood, hartkloppingen, etc) zonder dat er lichamelijk een duidelijk aanwijsbare oorzaak was.

Dit is bekend geworden als het “Da Costa-syndroom”.

Later werd duidelijk dat hyperventilatie de hoofdoorzaak was.

Acute en chronische hyperventilatie

 

 


Naast de acute vorm bestaat er ook een chronische vorm van hyperventilatie. Deze is minder duidelijk herkenbaar. Bij chronische (vaak verborgen) hyperventilatie is de ademhaling voortdurend te diep. Men is bijvoorbeeld gewend geraakt aan een adempatroon waarbij men elke minuut 15 liter lucht in en uit ademt (dus bijna 3 keer de norm). Omdat men dit dag in dag uit doet, neemt de voorraad koolzuurgas in het lichaam sterk af. Omdat koolzuurgas belangrijk is voor vele processen (zoals zuurstofopname, werking van de zenuwen, transport van mineralen en vitamines via het bloed), kan er dan van alles fout gaan. Waar het fout gaat hangt sterk af van wat de zwakke punten in iemands lichaam zijn. Dat is ook de reden dat de lijst met symptomen die bij chronische hyperventilatie horen zo uitgebreid is. Professor Buteyko heeft een lijst van ongeveer 200 ziektes en aandoeningen die volgens hem verband houden met chronische hyperventilatie.

Wat zijn symptomen die bij chronische hyperventilatie horen?
Kijken we naar de bloedcirculatie dan zijn dit o.a. een hoge bloeddruk, een onregelmatige, bonzende of versnelde hartslag, pijn op de borst, aderverkalking.
Kijken we naar de luchtwegen dan zien we symptomen zoals benauwdheid, overgevoeligheid van de luchtwegen, overmatig niezen, veel slijm, een chronisch verstopte of lopende neus, en overmatig zuchten of gapen.
De gevolgen van chronische hyperventilatie voor het zenuwstelsel zijn o.a. een licht gevoel in het hoofd, duizeligheid, slechte concentratie. In ernstige gevallen geheugenverlies of bewustzijnverlies.
Kijken we naar psychologisch e gevolgen dan zien we vaak nervositeit, spanning en bezorgdheid. Soms zelfs in sterke mate waarbij mensen erg angstig worden.
En in het algemeen zien we vaak en droge mond, opgezwollen buik, oprispingen, snel moe zijn, tintelingen en koudheid in vingers of gezicht, klamme handen, veel zweten, slecht slapen, een algeheel gevoel van slapte en chronische vermoeidheid.


Lees verder

vcvcvcvcvcv

 

 

 

 

 Buteyko Instituut

 

 3 tips voor een betere ademhaling

Begin vandaag met het herstellen van je ademhaling.

Donwload dit GRATIS boek
met 3 geweldige tips die je
DIRECT kan toepassen.